duz-çörək

duz-çörək
сущ. хлеб-соль:
1. угощение
2. еда, пропитание
◊ duz-çörəyə and içmək клясться хлебом-солью; duzçörəyi unutmaq забывать хлеб-соль; duzçörək üçün təşəkkür etmək благодарить за хлеб-соль; duz-çörək kəsmək kimlə: 1. вместе хлеб-соль есть с кем; 2. водить хлеб-соль с кем; duz-çörək yemək kimlə вместе есть хлеб-соль с кем; duz-çörəyi itirmək, duz-çörəyi tapdalamaq забыть хлеб-соль, быть (оказаться) неблагодарным; duz-çörək gözündən gəlsin, duz-çörək tutsun (səni, onu) выражение проклятия: чтобы носом пошло; duz-çörək haqqı! клянусь хлебом и солью!

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Смотреть что такое "duz-çörək" в других словарях:

  • duz-çörək — is. 1. Duz və çörək. Ağsaqqal cavan, qoca qarı, gəlin qız hamı əllərində duz çörək altdan yuxarı çıxmağa başladı. Ə. Vəl.. 2. məc. Yaşama vəsaiti, dolanacaq üçün zəruri olan şeylər; çörək, yemək içmək. ◊ Duz çörək basmaq – dostluğa zidd iş görmək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • duz — is. 1. Xörəyi dada gətirmək üçün ona qatılan kəskin dadlı, şor ağ kristal maddə. Xörək duzu. Daş duzu – bax daşduz. . . Duzu dağlardan daş kəsən kimi kəsirlər ki, belə duza daş duzu deyirlər. H. Z.. Dəniz duzu – dəniz suyunu buxarlandırma yolu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çörəkxana — is. Çörək bişirilən müəssisə. Kənd çörəkxanası. – Bəşirli gülümsündü: – . . bir çörəkxana düzəltsələr yaxşı olar. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əl — is. 1. Qolun biləkdən dırnaqlara qədər olan hissəsi. Əli ilə tutmaq. Sağ əl. Əllərini yumaq. Əlini çiyninə qoymaq. Əli ilə sığallamaq. Əli ilə götürmək. İnsan işlərinin çoxunu əlləri ilə görür. – Tək əldən səs çıxmaz. (Ata. sözü). Əfsus ki,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • göz — is. 1. İnsan və heyvanda görmə orqanı. Qara gözlər. Ala gözlər. İri göz. – Xumar xumar baxmaq göz qaydasıdır; Lalə tək qızarmaq üz qaydasıdır. M. P. V.. Arvad . . yaşarmış gözlərini silib ərinin qabağında döyükə döyükə qaldı. S. Rəh.. Göz ağı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ayaq — 1. is. 1. İnsan və heyvanın yeriməsinə xidmət edən bədən üzvü. Balaca ayaq. Qarın üstündə heyvan ayağının izi var. Ayaq barmaqları. – Təkərlərin səsi, atların ayaqlarının tappıltısı meşələrə səs salırdı. N. N.. Fərraşlar Məşədi Həsəni yıxıb… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nanü nəmək — f. duz çörək …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • nəməknaşünas — f. If duz çörək itirən; nankor …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ayaqlamaq — f. 1. Tapdalamaq, tapdalayıb əzmək, ayaqları altında əzmək, ayağı ilə məhv etmək, xarab etmək. Əkini ayaqlamaq. Güllüyü ayaqlamaq. Otu ayaqlamaq. // Məc. mənada. Avropanı ayaqlayıb gələn düşmən hələ bu cür inadlı müqavimətə rast gəlməmişdi. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bel — 1. is. 1. Bədənin ortası, qurşaq bağlanan yeri. İncə bel. Beli ağrımaq. Belinə qayış bağlamaq. Belə qədər suya girmək. – Bu süngünü onlar sağ tərəfdən bel qayışlarından asmışdılar. Ə. Ə.. Belində qəbzəli xəncər olan bir kişi içəri girdi. İ. Ə.. 2 …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nankor — sif. və is. <fars.> Yaxşılıq bilməyən, haqq say itirən, yaxşılığı yerə vuran, duz çörək itirən. <Şeyx Hadi:> Mərvan! Görmədim mən sənin qədər nankor; Bir gözün kor deyil ki, vicdan kor! H. C.. <Gileygüzarov:> Mən bu hekayəni… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»